"Ιππόκοσμος"- Ο Κόσμος του Αλόγου

Τα άλογα είναι από τη φύση τους χαρούμενα και ήρεμα πλάσματα. Είναι γενικά παραδεκτό ότι ο τρόπος που οι άνθρωποι έχουν επινοήσει να τα κρατούν σε περιορισμό ώστε να μπορούν να τα χρησιμοποιούν όπως τους εξυπηρετεί είναι η κύρια αιτία που τους προκαλεί άγχος, μελαγχολία, φόβο και ανασφάλεια.

 Το άγχος στα άλογα μπορεί να παρουσιασθεί σε μορφή πνευματικής "έντασης" η οποία εκφράζεται με φτωχή σωματική διάπλαση, ελλιπής ανάπτυξη, (αδυναμία) και κάποιες φορές με μη φυσιολογική συμπεριφορά. Παρόμοιες αντιδράσεις που σχετίζονται με καταστάσεις άγχους παρατηρούνται στα φυλακισμένα ζώα των ζωολογικών κήπων τα οποία είτε βηματίζουν συνεχώς γύρω από το κλουβί τους, είτε παρουσιάζουν ύφανση είτε τέλος δαγκώνουν ότι βρουν μπροστά τους.Αν συγκρίνουμε τις διαφορές στο περιβάλλον των άγριων ζώων και αυτών που ζουν σε περιορισμό, (άλογα ή άλλα), θα καταλάβουμε την αιτία που η συμπεριφορά τους αλλάζει.

Εξημερώνοντας και κρατώντας τα άλογα ενσταβλισμένα οι άνθρωποι έχουν επέμβει τεχνητά σε κάθε έκφραση της ζωής τους. Μερικές από τις περιπτώσεις που η εξημέρωση επηρέασε την επιβίωση των αλόγων και τα υποχρέωσε να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες διαβίωσης είναι οι εξής:

Χώρος: Στάβλοι, φράχτες και άλλα όρια στο χώρο διαβίωσης των αλόγων δεν επιτρέπουν την ανενόχλητη βόσκηση και περιήγηση της αγέλης και περιορίζουν δραστικά τον προσωπικό διαθέσιμο χώρο τους.

Βόσκηση: Τα άλογα δεν μπορούν να επιλέξουν τι θα φάνε - τα ταΐζουμε ξερό χόρτο, καρπό. Έτσι περιορίζεται η πρόσβαση τους στη ποιο φυσική τροφή: τη φρέσκια βλάστηση. Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό να δίνουμε τη δυνατότητα ελεύθερης βοσκής στα άλογα καθημερινά διαφορετικά η υγεία τους είναι συνεχώς επιρρεπής σε ασθένειες, η όραση αδυνατίζει, οι οπλές χάνουν την ποιότητά τους, χάνουν βάρος κλπ.

Αναπαραγωγή: Τα άλογα που βρίσκονται σε ιπποφορβεία ζουν σύμφωνα με ένα πλάνο - οι άνθρωποι επιλέγουν τους συγκεκριμένους επιβήτορες που θα ζευγαρώσουν με επιλεγμένες φοράδες ώστε να αναπαράγουν τα πουλάρια που ζητά η αγορά. Δεν έχουν το περιθώριο να επιλέξουν τους συντρόφους τους, το πότε ακριβώς θα ζευγαρώσουν και βέβαια δεν υπάρχει καμία ερωτική συμπεριφορά σε αυτή τη διαδικασία. Τα άλογα προς αναπαραγωγή, μεταφέρονται στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις πολλές φορές από άλλους στάβλους για λίγες μόνο ημέρες, εισχωρούν σε ένα άγνωστο και ανασφαλές περιβάλλον και επιπλέον το προσωπικό θέλοντας να εξασφαλίζει την επιτυχία της επίβασης, θα περιορίσει τα ζώα έτσι ώστε θέλοντας ή όχι αναγκάζονται να ζευγαρώσουν μεταξύ τους.

Απογαλακτισμός: Χωρίζουμε τα πουλάρια από τις μητέρες τους συνήθως όταν μας εξυπηρετεί και όχι όταν και οι δύο είναι έτοιμοι. Στα τεχνητά περιβάλλοντα αυτό συμβαίνει περίπου στους έξι πρώτους μήνες αλλά όταν τα άλογα ζουν ελεύθερα ο απογαλακτισμός γίνεται στους δέκα ή και δώδεκα μήνες.

Σταβλισμός: Είναι τόσο απλό αν το σκεφτούμε να έχουμε τα άλογα σταβλισμένα αλλά όχι φυλακισμένα. Πάντα υπάρχουν τρόποι για να το πετύχουμε αυτό - με λίγη προσπάθεια και σκέψη. Δεν είναι μόνο η ώρα που βρίσκονται στη βοσκή αλλά και οι στάβλοι θα μπορούσαν να σχεδιάζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει ένα χώρος μπροστά έτσι που να μπορούν δύο ή τρία άλογα να βγαίνουν μαζί και να επικοινωνούν μεταξύ τους όλο το εικοσιτετράωρο. Τα άλογα είναι ευτυχισμένα όταν μπορούν να συναναστρέφονται ομοίους τους - η μοναξιά τους δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα ενώ αντίθετα ζώντας σε ομάδες ενθαρρύνεται η φυσική έκφραση των αρχέγονων ενστίκτων τους.

το κείμενο δημιουργήθηκε από Eldani (Horse.gr) 20/03/2009

http://horse.gr/